Ποίηση

Πόδια Στρογγυλά

Μέσα απ’ το νερένιο μάτι του ποτηριού
μετράω τις γόπες στο τασάκι.
Γίγαντες
απομεινάρια της προσμονής σου
και της ελπίδας.
Το κόκκινο φουστάνι σου
σταματάει την καρδιά μου,
σαν σήμα,τα στρογγυλά πόδια
των άχρωμων σιδερένιων κουτιών
που εξουσιάζει.
Δεν είσαι εσύ,
νόμισα,
ένα τσιγάρο ακόμα,
ακόμα μια μικρή
αργοπορημένη άνοιξη.